• نظرها: 0
  • تاریخ انتشار: ۰۹:۲۱:۴۱ | پنجشنبه, ۱۶ / خرداد / ۱۳۹۲
  • در تحلیل و گزارش
  • توسط عصر بهبهان
  • نمایش ها: 841
  • انتخابات, تحلیل, روحانی
  • (رتبه فعلی 0.0/5 ستار ها) تمامی آرا: 0
  • Print Friendly Version of this pageچاپ Get a PDF version of this webpagePDF

بازخوانی شرایط فرهنگی-اجتماعی دوره سازندگی: ناگفته های حسن روحانی در مناظره فرهنگی


بازخوانی شرایط فرهنگی-اجتماعی دوره سازندگی: ناگفته های حسن روحانی در مناظره فرهنگی


بازخوانی شرایط فرهنگی-اجتماعی دوره سازندگی:

ناگفته های حسن روحانی در مناظره فرهنگی

    

رهیاب نیوز :روز گذشته دور دوم مناظرات نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری با رویکردی فرهنگی-اجتماعی بر گزار شد، در مناظره دیروز در میان کاندیداها عجیب ترین نظرات را از حسن روحانی شنیدیم، او که مرید هاشمی است و همیشه از دوران سازندگی به عنوان دوران طلایی یاد می کند

 

روز گذشته دور دوم مناظرات نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری با رویکردی فرهنگی-اجتماعی بر گزار شد، در مناظره دیروز در میان کاندیداها عجیب ترین نظرات را از حسن روحانی شنیدیم، او که مرید هاشمی است و همیشه از دوران سازندگی به عنوان دوران طلایی یاد می کند انگار فراموش کرده که کارنامه یاران و همسفره هایش در خاطر ملت ایران ثبت است و سختی آن دوران بر ملت ایران بر هیچ کس پوشیده نیست برای یادآوری دکتر روحانی به بازخوانی گوشه ای از شرایط دوره سازندگی بر اساس مطالب مطرح شده از وی در برنامه دیروز می پردازیم تا روشن شود مدینه فاضله ای که روحانی از خاطراتش می گوید چه وضعیتی داشته است و در صورت حضور وی چه تفکری در کشور حاکم خواهد شد. مطالب زیر گفته ها و ناگفته های روحانی در برنامه مناظره دیروز است:

 

روحانی گفت:

 

با طرح این سئوال که چرا کالاهای فرهنگی امروز ایرانی مصرف ندارد افزود: یا گران است که مصرف ندارد و یا اگر ارزان است بر مبنای ذائقه مردم برنامه ریزی نشده و به گونه ای برنامه ریزی شده که جذب و جلبی برای آن وجود ندارد

 

 

ولی نگفت:

 

نگاهی به کارنامه 8 ساله دولت سازندگی نشان می دهد که در طول آن دوران با تاکید بر توسعه اقتصادی به معنای تعدیل ، اولین سنگرهایی که مشمول عقب نشینی شدند، سنگرهای توسعه فرهنگی واجتماعی  بودند.کالاهای فرهنگی جزو نیازهای اولیه مردم به حساب نمی آمدند و مردمی که از عهده هزینه های جاری خوراک، مسکن و پوشاک و بهداشت بر نمی آمدند، به حذف کالاهای فرهنگی از زندگی روزمره می پرداختند.

 

 

روحانی گفت:

 

اگر می خواهیم فساد در جامعه وجود نداشته باشد باید اجازه آزادی رسانه ها و مطبوعات را بدهیم و نباید فراموش کرد که فرهنگ تزریقی نیست.

 

 

ولی نگفت:

 

در این دوره (دوره سازندگی)رسانه ها و بویژه مطبوعات سخنگو و باز تابنده های رسمی هستند.در آغاز دهه 70 مطبوعات اگر هم دولت را نقد می کردند این نقادی تاثیر گذار، نقش آفرین و زیربنایی نبود. بسیار سطحی و پیش پا افتاده بود. حوزه دولت همچنان منطقه ممنوعه ای برای روزنامه نگاران کنجکاو، تحلیل گر، برخوردار از دانش روز و متعهد در برابر مردم بود.

 

روحانی گفت:

 

مشکل امروز ما این است که در بسیاری از فضاها به جای اینکه ما فضای فرهنگی را حاکم کنیم فضای امنیتی را حاکم کرده ایم.وی ادامه داد: مقام معظم رهبری تاکید کردند که کرسی های آزاداندیشی باشد، ما امروز نمی بینیم یک فضای آزادی که دانشجویان به  راحتی بتوانند حرف بزنند، سخن بگویند و  مسایل شان را مطرح کنند بنابراین این منزلت را ما باید در سراسر جامعه گسترش دهیم تا همه احساس کنند ایرانی هستند، معزز و محترم و به ایرانی بودن و مسلمان خود افتخار کنند.

 

 

ولی نگفت:

 

در دوران ریاست هاشمی و حاکمیت تفکر سازندگی در کشور انتقاد به برخی مسئولان خرد و كلان نظام را به معنای زیر سئوال رفتن اصل نظام جمهوری اسلامی می دانستند و حتی چنین تفكری در سطح جامعه عوام نیز طرفدارانی داشت.

 

 شاید شعار برخی از مردم در خصوص «مخالف هاشمی مخالف رهبری است، مخالف رهبری دشمن پیغمبر است» را تبلور چنین نگاهی در سطح جامعه دانست، به طوری كه برمبنای همین شعار نقد مسئولان به معنای نفی حاكمیت برداشت می شد.  

 

کم کم فضای توجیه گرایانه با این شعار حاکم شد و رفته رفته فضا بسته تر می شد و با دشمن خواندن منتقدان فضا را به شدت در رخوت برده بودند و جامعه دانشجویی و تشکل های دانشجویی که در همه دوران ها با حساسیت بسیار به نقد حاکمیت می پرداختند و هر جا  کژروی می دیدند به صدا در می آمدند منفعل شدند و در آن دوران انجمن های اسلامی به رکود کامل افتادند این در حالی بود که رهبر انقلاب بارها تاکید کرده بودند که" از خصوصیت حرکت دانشجویی، زبان انتقادی و طلبکارانه است.".

 

رفته رفته خفقان حاکم بر دانشگاه ها بیشتر می شد و گفتمان توجیه گرایانه باعث شده بود هر کس برای آنکه برچسب ضد نظام و دشمن پیغمبر را نخورد هر گونه حادثه ای در کشور را توجیه کند.

در سال 72 درحالی که دوره اول ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی تمام شده و او برای دومین بار به برای ریاست جمهوری انتخاب شده بود و جنبش دانشجویی در رکود کامل به سر می برد، رهبر انقلاب در دیدار خود با دانشجویان و دانش آموزان بر ناخوشایند بودند فضای حاکم بر دانشگاهها تاکید کردند و فرمودند:" دانشجویان! بیدار بمانید. این وضعِ دانشگاهى كه امروز هست، من به شما صریح بگویم: من این وضعیت را نمى‌پسندم. دانشجویى كه اصلاً نفهمد در دنیا چه مى‌گذرد، این دانشجو، دانشجوى زمان خودش نیست؛ مرد زمان خودش نیست. دانشجو باید احساس سیاسى داشته باشد، درك سیاسى داشته باشد، تحلیل سیاسى داشته باشد."

 

روحانی گفت:

 

در امور فرهنگی زمینه را باز کنیم الان چرا شرایط به گونه ای است که فرار مغزها داریم چون در دانشگاه های ما جاده یک طرفه ایجاد کرده ایم و نگذاشتیم اساتید و دانشجویان به خارج بروند تا به تجربیاتشان اضافه شود. وقتی جاده یک طرفه شود مغزها فرار می کنند.

 

 

ولی نگفت:

 

نکته قابل توجه اینکه در دوران سازندگی همزمان با دعوت از سرمایه داران فراری برای بازگشت به میهن و مشارکت درتعدیل و توسعه اقتصادی در بخش فرهنگی، حرکت معکوسی به شکل فرار مغزها به خارج و یا انزوای آنها در داخل بوجود آمد. به عبارتی در عرصه های اقتصادی کثرت گرایی، به مثابه راهی برای جلب و تضمین هر چه بیشتر مشارکت خود جوش و مختارانه مردم مورد حمایت قرار گرفت، اما در عرصه فرهنگی،  وحدت و یکسان سازی آراء و عقاید مردم در پیش گرفته شد و مطبوعات رسمی کشور عهده بسط و گسترش این  بودند

دیدگاه دیگران (بدون دیدگاه)...

Leave a reply

نام:: _REQ_FIELD
_CF_EMAIL: غیر فعال
وبسایت::
دیدگاه: _REQ_FIELD

اشتراک
  • Twitter
  • del.icio.us
  • Digg
  • Facebook
  • Technorati
  • Reddit
  • Yahoo Buzz
  • StumbleUpon