Print Friendly Version of this page pdf
نظرها: 0
0 0
  • (رتبه فعلی 0.0/5 ستار ها) تمامی آرا: 0
  • تلاش جدید غرب در جاده ایران هراسی با "رقاص بیابان"+فیلم و عکس

    عصر بهبهان : فیلم رقاص بیابان با القای یک فضای سیاه از جامعه ایران گام جدید غرب در راستای پروژه ایران هراسی است.


    به گزارش عصر بهبهان به نقل از دانا، همه ساله فیلم های زیادی از سوی کشورهای غربی برای تخریب و سیاه نمایی علیه ایران ساخته و به نمایش گذاشته می‌شود؛ فیلم رقاص بیابان هم یکی از فیلم هایی است که به تازگی در راستای پروژه ایران هراسی و با تبلیغات گسترده در غرب در حال نمایش است.

     

    فیلم "رقاص بیابان" با صحنه ای از تنبیه بدنی سخت پسر بچه ای مشهدی به نام افشین به دلیل رقصیدن در مدرسه آغاز می شود. مادر افشین (نازنین بنیادی، بازیگر سریال ضد ایرانی Homeland) به او هشدار می دهد که ممکن است نیروهای بسیجی وی را به خاطر رقصیدن به قتل برسانند؛ اما وی به توصیه مدیر دبستان به موسسه ای مختلط برای یادگیری رقص و تئاتر در شهر مشهد می‌رود.

     

    این فیلم همچنان ادامه پیدا می کند تا حدود 10 سال بعد همزمان با فتنه سیاسی سال 88 افشین وارد دانشگاه تهران می شود و با حضور در کلوپ های شبانه زیرزمینی با دختری دانشجو و معتاد به شیشه به نام الهه ( فریدا پینتو،بازیگر میلیونر زاغه نشین) آشنا می شود؛ مادر الهه در زمان پهلوی رقاص بوده که بعد از انقلاب اسلامی خانه نشین و معتاد شده است. 

     

    در قسمت های مختلف این فیلم به کرات دیده می‌شود که افشین از فیلتر شکن استفاده می کند و در نهایت وی با استفاده از فیلترشکن و تماشای کلیپ های رقص در یوتیوب، تصمیم می‌گیرد به همراه الهه و چند دانشجوی دیگر دور از نگاه نیروهای بسیج، در بیابان های اطراف تهران دست به اجرای رقص و ضبط کلیپ بزند.(بی بی سی)

     

    ریچارد ریموند، کارگردان بریتانیایی، که "رقاص بیابان" نخستین فیلم اوست، مدعی شده است این ایده از طریق خواندن خبری در روزنامه تایمز لندن از ماجرای دستگیری رقصنده ایرانی به جرم اجرای رقص، به ذهن وی رسیده است.

     

    ریموند در این خصوص نوشته است: "داستان افشین غفاریان واقعا مرا تکان داد. تا آن زمان من هیچ ارتباطی با هنر رقص نداشتم و هرگز فکر نمی کردم سوژه اولین فیلم بلند داستانیم رقص باشد؛ اما این داستان و ارتباط آن با هنر و رقص مرا بی نهایت مجذوب کرد و با آن ارتباط عمیقی پیدا کردم. این که چگونه هنرمندان، سینماگران، شاعران و رقصندگان همیشه در صف اول بازگو کنندگان داستان هایی درباره آزادی هستند."

     

    ریموند می گوید: " غفاریان از هنر رقص برای اعتراض و به دست آوردن آزادی استفاده کرد"

     

    ریموند در پاسخ به این سئوال که چرا از بازیگران غیرایرانی برای ایفای نقش ها استفاده کرده است، می گوید: "من می خواستم بازیگرانی را انتخاب کنم که اهمیت قصه فیلم را در یک سطح جهانی بازگو کنند"

     

    در تیتراژ فیلم آمده که فیلم بیانگر زندگی واقعی افشین غفاریان، رقصنده ایرانی مقیم پاریس است، اما غفاریان در گفت‌و‌گو با هفته‌نامه آلمانی‌زبان دی‌تسایت می‌گوید: «فیلم ریچاردریموند یک فیلم مستند نیست. یک فیلم داستانی‌ست. برای همین هم خیلی از ماجراها تخیلی بوده. واقعیت به این اندازه دراماتیک نبود.»

     

    در این فیلم سینمای غرب به کمک یک داستان ضعیف و اغراق آمیز تلاش دارد فتنه 88 و ایران هراسی را در اذهان عمومی زنده نگه دارد. دو سوژه ای که فیلم های زیادی مانند آرگو گلاب و ... درموردشان ساخته شده است.

     

    پیش از این نیز غرب با ساخت فیلم های مختلف به دنبال در هم آمیختن موضوعات مختلف اجتماعی در کشور با فتنه 88 بوده است تا شاید بتوانند از این طریق فتنه 88 را زنده کنند.


    تاریخ انتشار: ۱۲:۳۶:۳۵ | شنبه, ۲۲ / فروردین / ۱۳۹۴
    اشتراک گذاری

    دیدگاه دیگران (بدون دیدگاه)...

    Leave a reply

    نام:: _REQ_FIELD
    _CF_EMAIL: غیر فعال
    وبسایت::
    دیدگاه: _REQ_FIELD