• نظرها: 0
  • تاریخ انتشار: ۰۹:۴۹:۲۴ | شنبه, ۲۲ / تیر / ۱۳۹۲
  • در ویژه ها
  • توسط عصر بهبهان
  • نمایش ها: 922
  • (رتبه فعلی 0.0/5 ستار ها) تمامی آرا: 0
  • Print Friendly Version of this pageچاپ Get a PDF version of this webpagePDF

اصول گرایان چگونه با دولت امید برخورد می نمایند؟ راهکارهای اصول گرایان در تعامل با دولت یازدهم


بهبهان نیوز :اصول‌گرایان كه در انتخابات ریاست جمهوری شكست را پذیرفتند، برای چهار سال آینده راهکارهای متفاوتی را پیش رو دارند. نوشتار حاضر می‌كوشد تا راهکارهای موجود را به تصویر بكشد.




اصول گرایان چگونه با دولت امید برخورد می نمایند؟

راهکارهای اصول گرایان در تعامل با دولت یازدهم

    

بهبهان  نیوز :اصول‌گرایان كه در انتخابات ریاست جمهوری شكست را پذیرفتند، برای چهار سال آینده راهکارهای متفاوتی را پیش رو دارند. نوشتار حاضر می‌كوشد تا راهکارهای موجود را به تصویر بكشد.


انتخابات ریاست جمهوری 92 با تمام تلخی‌ها و شیرینی‌هایی كه داشت بالاخره تمام شد. بدون تردید اصول‌گرایان بازنده بزرگ این رقابت بودند؛ هرچند به تعبیر برخی‌ها گفتمان اصول‌گرایی شكست نخورد بلكه حقانیت آن به اثبات رسید. در طول مدتی كه از پیروزی دكتر روحانی می‌گذرد، اصول‌گرایان رفته رفته از بهت و حیرت بیرون آمده و به دنبال یافتن پاسخی برای شكست تلخ خود برآمدند. عمده تحلیل‌های این جریان تاكنون ناظر به بررسی دلایل شكست ناباورانه خود در انتخابات بوده است و تاكنون به آینده و گزینه‌های  نحوه تعامل پیش‌روی اصول‌گرایان برای چهار سال آتی به کمتر پرداخته شده است كه در این نوشتار تلاش می‌شود نمایی كلی از گزینه‌هایی كه در برابر این جریان وجود دارد، ارائه شود.

 

 همكاری با دولت آینده

اولین گزینه‌ای كه در برابر جریان اصول‌گرایی قرار دارد، روی آوردن به همكاری با دولت جدید است. برخی از اصول‌گرایان معتقدند پیروزی روحانی لزوماً به معنای پیروزی اصلاح‌طلبان و مدعیان اصلاحات نیست و وی همواره بر مشی میانه‌روی و اعتدال تاكید نموده است، لذا دولت آینده یك دولت انحصارگرا كه در را به روی سایر جریان‌ها و جناح‌های سیاسی ببندد، نخواهد بود. پس به اصول‌گرایانی که بنا بر تعریف حجت الاسلام روحانی معتدل هستند اجازه نقش‌آفرینی در دولت جدید داده خواهد شد. آنچه انگیزه این طیف از اصول‌گرایان برای همكاری با دولت آینده را بیشتر می‌كند، اظهارات و موضع‌گیری‌های صریح رئیس جمهور منتخب پس از انتخاب‌شدن از سوی مردم بویژه در اولین كنفرانس خبری است كه با مواضع اصلاح‌طلبان تفاوت آشكاری داشت. رئیس جمهور جدید در این كنفرانس به صورت قاطعانه بر اصول و ارزش‌های انقلاب اسلامی تاكید و دولت آینده را دولتی فراجناحی نامید كه وامدار گروه و جریان خاصی نخواهد بود، بلكه رئیس جمهور منتخب از این پس رئیس جمهور تمام مردم ایران خواهد بود.

این طیف معتقد است كه نباید اجازه داد كه رییس جمهور منتخب زمین بخورد، بلكه باید به او کمک کرد چرا كه انتخاب وی کار خدا و از الطاف خفیه الهی بوده كه قلوب مردم را متوجه ایشان ساخته است. لذا این عده اعلام كرده‌اند كه حاضرند با تمام قدرت به دولت آینده كمك كنند و معتقدند كه اساساً روحیه ولایت‌مداری نیز این را می‌رساند، چرا كه موفقیت منتخب مردم موفقیت انقلاب اسلامی و ضربه زدن به منتخب مردم در واقع ضربه زدن به اصل انقلاب است.

البته هرچند این دسته بر این باورند كه باید با دولت آینده همكاری كرد اما این به معنای هضم شدن در جناح مقابل و دست كشیدن از گفتمان اصول‌گرایی نیست و باید چهارچوب قانونی و اخلاقی رقابت خود با طرف مقابل را حفظ نمود. ناگفته نماند این جریان از سوی اصلاح‌طلبان جریانی نامیده می‌شود كه سعی دارد پیروزی اصلاح طلبان را به نفع خود مصادره كند!.

 


مخالفت كامل با دولت جدید

به نظر می‌رسد عده‌ای از اصولگرایان كه از شكست خود بسیار عصبانی هستند و اصلاً نمی‌توانند آن را باور كنند، گزینه مخالفت همه‌جانبه با دولت جدید را انتخاب كنند. این طیف نیروهای خود را بسیج كرده تا در صورت نیاز كفن‌پوشان در مخالفت با تصمیمات غیرانقلابی دولت به خیابان‌ها بریزند. اینها دولت روحانی را در هر حال نه یك دولت اعتدال‌گرا بلكه دنباله اصلاحات خاتمی و مدرنیزاسیون هاشمی می‌دانند و نسبت به آن نگران هستند. به نظر اینان آرمان شهر انقلابی با آرمان شهر خاتمی و هاشمی در تعارض است و همین‌ها هستند كه در هر صورت اعضای خود را در كابینه جدید بر دولت روحانی تحمیل خواهند نمود و نمونه‌ آن را در روزهای اخیر در گمانه‌زنی‌هایی كه درباره برخی شخصیت‌ها نسبت به تصدی برخی سمت‌ها زده شده، مشاهده می‌كنیم. این جریان مهم‌ترین موضوع چالش بین خود و جبهه مقابل را در مباحث كلان توسعه و فرهنگ و سیاست خارجی می‌داند. این دسته به دوره جدید مانند دوره اصلاحات می‌نگرد كه باید خود را برای مقابله با برخی ساختارشكن‌ها و غرب‌زده‌ها!! آماده كنند. در حوزه اقتصاد نیز از همین الان باید خود را آماده نقد تبعات منفی سیاست‌های اقتصاد لیبرالی دولت آینده نمایند، سیاست‌هایی كه قشر محروم جامعه را محروم‌تر و طبقه مرفه جامعه را مرفه‌تر خواهد نمود. البته این‌ها یك سری پیش‌داوری‌ها و پیش‌فرض‌هایی است كه این جریان در قبال دولت جدید دارد و شاید بیشتر نتیجه نگرانی این گروه نسبت به تكرار تجربه اصلاحات و سازندگی باشد.

این طیف مدام بر این مسأله تاكید خواهد نمود كه رأی رئیس جمهور منتخب، شكننده و لب مرزی بوده و با این كار تخریب چهره دولت جدید را در دستور كار خود قرار خواهند داد.  برخلاف اصول‌گرایان قائل به همكاری- این عده معتقدند كه هرگونه همكاری و كمك به دولت جدید منجر به تقویت جناح رقیب یعنی اصلاح‌طلبان خواهد شد، لذا نباید با دست خود خودكشی سیاسی خود را رقم زد و برای همیشه مانع از بازگشت مجدد خود به عرصه قدرت شد. این گروه آماده است تا تكلیف‌مدارانه به ایفای نقش در دوره آتی پرداخته و جلوی انحرافات احتمالی بایستد.

 


انزوا طلبی و تغییر اولویت

تجربه نشان داده است در یك بحران و تنگنا عده‌ای كه تحمل رویارویی با دشواری‌ها و سختی‌های ناشی از آن را ندارند، ترجیح می‌دهند به كنجی خزیده و خود را از معركه دور نگه داشته و تنی بیاسایند. این قضیه ممكن است بر برخی از اصول‌گرایان ناامید و عاجز كه شكست توانی و رمقی برای آنان باقی نگذاشته، صدق كند. به نظر می‌رسد برخی از اصول گرایان با این شكست افسرده بشوند و تا مدت‌ها دست و دلشان به کاری نرود. عده‌ای نیز ممكن است اساساً سیاست را به كناری نهاده و با تغییر اولویت به حوزه‌های دیگر مثلا فرهنگ روی آورند كه این در واقع عرصه را برای یكه‌تازی‌های حریف در عرصه سیاست و سایر عرصه‌ها باز خواهد گذاشت. این عده ممكن است فارغ از قیل و قال‌های میدان سیاست به دنبال تحقق بخشیدن به آرمان‌های خود برآیند. این‌ها برای تحقق اهداف خود دیگر به دولت دل نخواهند بست بلكه تلاش خواهند كرد تا آرمان‌های خود را به فضای فرهنگ عمومی و به متن زندگی مردم بكشانند. در این راستا شاید در چهار سال آینده بیش از گذشته شاهد رونق شب شعرها، هیات‌های مذهبی، فعالیت‌های فرهنگی به خصوص در فضای مجازی و امر به معروف و نهی از منكر باشیم.

 

 بازسازی خود

چهار سال آینده فرصت مغتنمی برای بازسازی جریان اصول‌گرایی خواهد بود. اگر دوران احمدی نژاد برای بسیاری از اصول‌گریان بویژه جوانان اولین حضور در عرصه کلان اجتماعی بود، این دوره اولین تجربه بازبینی‌شان خواهد بود. این گروه تلاش خواهد كرد تا خود را به لحاظ فكری و تشكیلاتی بازسازی و احیا نماید، نقاط ضعف خود را بشناسد و برای حل آن برنامه‌ریزی كند. این طیف معتقد است كه اصولگرایان جوان تازه قرار است تا در عالم سیاست و اندیشه اجتماعی ایران متولد شوند و رویکرد خود را با توجه به تجربه‌های ریز و درشت گذشته و با توجه به میراث هزار ساله علمی و فرهنگی اسلام و ایران عرضه کنند. این جریان رسالت بزرگی برای خود قائل است و باور دارد كه باید خود را برای پیشبرد این رسالت‌ها بیش از گذشته آماده كند. این طیف معتقد است كه نباید فراموش كرد که جبهه مقاومت اسلامی و مستضعفین در بسیاری از نقاط جهان به پشتوانه همین گفتمان اصول‌گرایی در حال مقاومت هستند. در نتیجه هرگونه تعلل و کم شدن قدرت گفتمان انقلاب اسلامی باعث سرخوردگی آنها و اعتماد به نفس جریان استکباری خواهد شد. این جریان باور دارد كه مبارزه فقط در ایران خلاصه نمی‌شود بلكه سوریه و لبنان و عراق و افغانستان و آذربایجان و ترکیه و بحرین و عربستان و... میدان‌های مهم مبارزه هستند. به باور این دسته باید ابتدا قدرت خود را برای حفظ این مرزهای گفتمانی در مقابل کسانی که ممکن است بخواهند در اوج مقاومت، از مقاومت پا پس بکشند، تجمیع کرد. این‌ها ماموریت‌هایی است که باعث می‌شود، با قوت و جدیت به بازسازی خود فکر كنند و بطور جدی از منازعات داخلی و بچگانه پرهیز نمایند.

 

رها كردن دولت جدید و پرداختن به اختلافات درونی

به واقع باید اعتراف كرد كه اصول‌گرایان یك جریان واحد و یكپارچه نیستند و در سال‌های اخیر دچار انشعاب‌هایی شده‌ و چندین جریان از آن سر برآورده اند و اساساً یكی از دلایل شكست آنان در انتخابات ریاست جمهوری 92 همین تشتت و تكثر و اختلافات موجود میان خود آن‌ها بود كه مانع از شكل‌گیری ائتلاف و اتحاد میان‌شان شد. این اختلافات با شكست اصول‌گرایان در انتخابات نه تنها پایان نپذیرفت بلكه شعله‌های آن بیشتر سر كشید و این احتمال وجود دارد كه طرفداران هر یك از طیف‌های اصول‌گرایی در آینده نیز به جای آنكه در برابر رقیب خود به انسجام برسند، همچنان به شماتت، توهین و نقد منفی یكدیگر ادامه دهند. در این صورت نیرو و پتانسیل هر یك از طیف‌های اصول‌گرایی به جای آنكه معطوف به انتقاد سازنده و نیز بازسازی درونی و یافتن نقاط ضعف و تقویت نقاط قوت خود شود، صرف یك سری منازعات و كشمكش‌های بیهوده و بی‌پایان و تهمت‌ها و فحاشی‌های نادرست خواهد شد. در این منازعه یك طرف، دیگری را «متحجر منافق»‌، «افراطی»، «خوارج زمان» می‌داند و طرف مقابل نیز طیف دیگر را «محافظه‌كار» و «تكنوكرات»، «ساكت فتنه» و «بی‌بصیرت» معرفی می‌كند. یكی می پرسد چرا تقلب گفتمانی برخی اصولگرایان با مفهوم بی مبنای «صالح مقبول» چنین شکستی خورد؟ دیگری پاسخ خود را با این پرسش می‌دهد كه «سونامی گزینه مقاومت چه شد؟». از این رو احتمال دارد كه این اختلافات در دوره جدید نیز تداوم پیدا كند.

 


جمع‌‌بندی

راهکارهای متفاوتی پیش‌روی اصول‌گرایان وجود دارد كه می‌توانند برای چهار سال آینده انتخاب كنند، اما بعید به نظر می‌رسد كه شاهد انتخاب یك گزینه از سوی تمامی اصول‌گرایان باشیم. با توجه به تكثر نظرات و آراء در گفتمان اصول‌گرایی به نظر می‌رسد هر طیف یكی از این گزینه‌ها را برای خود برگزیند، یكی همكاری را ترجیح دهد و دیگری مقاومت علیه دولت، یكی به بازسازی خود بیاندیشد و دیگری به انزوا و یا اینكه هر یك از طیف‌ها همچنان سرگرم جنگ و دعوا میان خود شوند. به هر حال به نظر می‌رسد منطقی‌ترین گزینه در شرایط كنونی انتخاب گزینه همكاری با رئیس جمهور منتخب و در عین حال تلاش برای بازسازی خود است.

 


کلمات کلیــدی : روحانی , کابینه , انتخاب , اصولگرایان , اصلاح طلبان ,

دیدگاه دیگران (بدون دیدگاه)...

Leave a reply

نام:: _REQ_FIELD
_CF_EMAIL: غیر فعال
وبسایت::
دیدگاه: _REQ_FIELD

اشتراک
  • Twitter
  • del.icio.us
  • Digg
  • Facebook
  • Technorati
  • Reddit
  • Yahoo Buzz
  • StumbleUpon